پشه ها و دیگر دو بالان گزنده

 

ناقلین مالاریا، لیشمانیازیس، فیلریازیس، انکوسرکیازیس، تب دانگ، تب زرد و بیماری های دیگر

پشه ها دوبالان گزنده حشراتی هستند که دو بال برای پرواز دارند و خون انسان و حیوانات را می مکند. مهمترین گروه دو بالان گزنده پشه ها هستند که دارای بدنی باریک و دراز و قطعات دهانی سوراخ کننده سوزنی شکل هستند. سایر گروه ها شامل مگس های سیاه، پشه خاکی های فلوبوتوموس ، مگس های تسه تسه ، میدج های گزنده ، مگس های اسب(تابانیده ها) و مگس های اصطبل هستند.

گونه های مختفلی را در کاربرد عام به نام پشه می شناسیم که بیولوژی و رفتار و حتی بیماری های منتقله آنها با هم تفاوت دارند. معمولی ترین پشه که در زندگی شهری و روزمره با آن روبرو هستیم به مربوط به پشه های کولکس می باشد. که علاوه بر انتقال عوامل بیماری زا مزاحمت های شدیدی را نیز ایجاد می کند. پشه آنوفل (ناقل مالاریا) و پشه خاکی ها ( ناقل عامل سالک و کالا آزار) را در کاربرد عام به نام پشه می شناسیم.


 

اهمیت پزشکی و مبارزه با پشه ها

با اینکه در بسیاری از مناطق معتدله، ممکن است پشه ها از لحاظ انتقال بیماری مهم نباشند و یا اهمیت کمی داشته باشند با این حال می توانند توسط گزش خود موجب آزار و ناراحتی های قابل توجی شوند. پشه های ماده به علت داشتن خرطوم بلند، تقریبا بدون اشکال از روی لباسهایی از قبیل جوراب، پیراهن، شلوار و ژاکت های پشمی نیش می زنند. ولی لباسهایی با بافت ریز ممکن است از گزش آنها جلوگیری کند.

در سمپاشی ها دو خط مشی در نظر گرفته می شود : سمپاشی مناطق رشد جهت از بین

بردن لارو ها و شفیره های در آب. و سمپاشی ابقایی برای از بین بردن بالغ ها با خاصیت دور کنندگی تا از

ورود پشه های جدید نیز جلوگیری گردد.